Το σχολείο που οραματιζόμαστε

Οι θέσεις της ΑΕΕΚΕ όπως διαμορφώθηκαν μετά το 2ο Πανελλαδικό Συνέδριό της στις 17/18 Νοεμβρίου 2017.

Η Ανεξάρτητη Ενωτική Εκ-Κίνηση Εκπαιδευτικών Π.Ε. οραματίζεται ένα Ενιαίο Σχολείο για όλα τα παιδιά. Ένα Δημόσιο Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο που θα προσφέρει ίσες ευκαιρίες μάθησης και ανάπτυξης όλων των δυνατοτήτων και δεξιοτήτων των μαθητών και θα εξομαλύνει τις εκπαιδευτικές και κοινωνικές ανισότητες. Ένα Δημόσιο Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο με προοδευτικό και σταθερό παιδαγωγικό προσανατολισμό.

Παράλληλα όμως επειδή το σχολείο που οραματιζόμαστε δεν είναι αποκομμένο από το ευρύτερο κοινωνικό και πολιτισμικό πλαίσιο που ζούμε και επειδή έχει συνεχή και δυναμική συμβολή είτε στην αναπαραγωγή είτε στην αλλαγή των κοινωνιών, οφείλουμε να καταθέσουμε και τις σκέψεις μας για ποια κοινωνία αγωνιζόμαστε. Η κοινωνία και το σχολείο που οραματιζόμαστε δεν χαρακτηρίζεται από φόβο απέναντι στις αλλαγές, αλλά αντίθετα τις επιδιώκει ως απαραίτητες διαδικασίες στο πλαίσιο μιας κοινωνικά σχεδιασμένης πορείας προς την ανθρώπινη ανάταση. Θέλουμε επομένως μια κοινωνία της ειρήνης, της ισότητας, της κοινωνικής δικαιοσύνης, της αλληλεγγύης, της δημοκρατίας. Μια κοινωνία στην οποία τον πρώτο λόγο θα έχουν οι πολίτες. Καθοριστικός παράγοντας,  για την επίτευξη αυτού του στόχου είναι η εκπαίδευση των νέων, που δημιουργεί το αξιακό υπόβαθρο, απαξιώνει ή σφυρηλατεί ιδέες, αποδομεί ή χτίζει οράματα για την αυριανή κοινωνία και διαμορφώνει τους αυριανούς πολίτες.

Η εκπαίδευση σε αυτό το πλαίσιο θέλουμε να είναι το δημοκρατικό εργαστήρι όπου θα διαμορφώνονται ελεύθερες συνειδήσεις που θα δρουν συνεργατικά, συλλογικά και αγωνιστικά  παίρνοντας οι ίδιοι τις αποφάσεις για τη ζωή τους.

Βασικά όμως ερωτήματα τίθεται πάνω στο ζήτημα του τι σχολείο θέλουμε, σύμφωνα και με τη σημερινή συγκυρία, και οφείλουμε να τα εξετάσουμε αναλυτικά:

 

Σχολεία πολλαπλών ταχυτήτων ή ένας τύπος σχολείου για όλα τα παιδιά;

Η εκπαιδευτική κοινότητα γνωρίζει πως είχαν δημιουργηθεί τεράστιες παιδαγωγικές, μορφωτικές και κοινωνικές ανισότητες από την εκπαιδευτική πολιτική των εκάστοτε κυβερνήσεων που διαμόρφωσαν σχολεία πολλαπλών ταχυτήτων, με προεξάρχουσα την υπουργό παιδείας Α. Διαμαντοπούλου. Συγκεκριμένα, η βασική διαφορά των σχολείων κλασικού προγράμματος είναι πως διέθεταν περιορισμένο αριθμό γνωστικών αντικειμένων σε σχέση με τα σχολεία ΕΑΕΠ. Παράλληλα, μόνο τα σχολεία ΕΑΕΠ μπορούσαν να αξιοποιήσουν πιστώσεις από τη χρηματοδότηση των προγραμμάτων ΕΣΠΑ. Αυτό δημιουργούσε το φαινόμενο, λόγω των ελάχιστων πιστώσεων που υπάρχουν στον κρατικό προϋπολογισμό, πολλές μεγάλες σχολικές μονάδες κλασικού προγράμματος να μην προσλαμβάνουν εκπαιδευτικούς διάφορων ειδικοτήτων.

Είναι, λοιπόν, αναγκαίο να δημιουργηθεί ένας «Ενιαίος τύπος Σχολείου» με ίσες ευκαιρίες μάθησης και ανάπτυξης όλων των δυνατοτήτων και δεξιοτήτων των μαθητών. Ένα Δημόσιο Δημοτικό Σχολείο με προοδευτικό και σταθερό παιδαγωγικό και διεπιστημονικό προσανατολισμό.

Εργασιακά, στελέχωση και προσλήψεις εκπαιδευτικών:

Αποτελεί χρέος του συνδικαλιστικού και εκπαιδευτικού κινήματος η διεκδίκηση για την κάλυψη όλων των απαραίτητων οργανικών και λειτουργικών θέσεων, που προκύπτουν κάθε χρόνο, στα Δημόσια Σχολεία. Αποτελεί χρέος μας ο σταθερός αγωνιστικός προσανατολισμός για τη διεκδίκηση Μόνιμων Διορισμών στην Εκπαίδευση και η σύσταση οργανικών θέσεων για όλες τις ειδικότητες στα σχολεία της χώρας σεβόμενοι πάντα τα εργασιακά δικαιώματα που απορρέουν από το πτυχίο των εκπαιδευτικών αλλά λαμβάνοντας υπόψη όμως  και το σχολείο που προτείνουμε ως ενιαίο πλαίσιο για το μέλλον του δημόσιου σχολείου.

Κάλυψη κοινωνικών και μορφωτικών αναγκών;

Το Δημόσιο σχολείο καλύπτει μορφωτικές και κοινωνικές ανάγκες από τη γέννησή του. Επομένως στο σχολείο που προτείνουμε βασικές δομές αντισταθμιστικής αγωγής όπως τα τμήματα ένταξης, η ενισχυτική διδασκαλία, οι παράλληλες στηρίξεις  αποτελούν σημαντικοί παράγοντες υλοποίησης των παιδαγωγικών στόχων που θέτει η σχολική τάξη και το σχολείο γενικότερα ως θεσμός. Επίσης η συμμετοχή των μαθητών στο ολοήμερο πρόγραμμα πρέπει να ακώλυτη ανεξάρτητα εάν οι γονείς εργάζονται ή όχι. Οι άνεργοι έχουν την πολυτέλεια να πληρώνουν και να στέλνουν το παιδί τους σε εξωσχολικές δραστηριότητες όταν οι ίδιοι βρίσκονται στην ανέχεια χωρίς την οποιαδήποτε πρόνοια από το ίδιο το κράτος; Ένα πραγματικό δημόσιο και δωρεάν σχολείο αγκαλιάζει όλα τα παιδιά, ανεξαιρέτως, και παρέχει όλα τα μορφωτικά αγαθά που προσφέρει με στόχο την εξομάλυνση των όποιων ανισοτήτων.

Ένα σχολείο που δεν ακουμπάει στο σύνολο των μορφωτικών και κοινωνικών αναγκών που υπάρχουν, απλά υποκρύπτει από τους σχεδιαστές του άλλους είδους επιλογές έξω από παιδαγωγικούς λόγους και τις μέρες μας, δεν μπορεί, παρά να είναι καθαρά οικονομικοί. Λόγοι περικοπών που χτυπούν το ήδη λαβωμένο δημόσιο σχολείο ακόμα παραπάνω!!!

Η παλαιοκομματική «ομπρέλα» της κα. Διαμαντοπούλου σε υποτιθέμενη «ασπίδα» των συναδέλφων.

Η δημιουργία Σχολείων πολλαπλών ταχυτήτων αποτέλεσε βασική πολιτική επιλογή της πρώην υπουργού παιδείας Α. Διαμαντοπούλου, η οποία βρήκε ένθερμους υποστηρικτές σε συνδικαλιστικό επίπεδο από τη γνωστή παλαιοκομματική φρουρά. Είναι η ίδια φρουρά που κώφευε, εκείνη την περίοδο, για την καταστρατήγηση της προϋπηρεσίας των συναδέλφων αναπληρωτών εκπαιδευτικών. Οι αντιδραστικές πολιτικές της κα. Διαμαντοπούλου και με το Ν. 3848/2010 διαφαίνονται σήμερα με τον κατακερματισμό του Κλάδου.

Η παλαιοκομματική «ομπρέλα» των αντιεκπαιδευτικών επιλογών του παρελθόντος μεταμορφώνεται σήμερα σε υποτιθέμενη «ασπίδα» για τα εργασιακά δικαιώματα των συναδέλφων. Είμαστε κάθετα αντίθετοι στα μοντέλα του κατακερματισμού της γνώσης και των σχολείων.

Ένας «Ενιαίος Τύπος Σχολείου». Αλλά ποιο σχολείο;

Ως Ανεξάρτητη Ενωτική Εκ-Κίνηση Εκπαιδευτικών Π.Ε. αγωνιζόμαστε και στοχεύουμε σταθερά για μια δίχρονη Υποχρεωτική Προσχολική Εκπαίδευση που θα καλύπτει όλες τις παιδαγωγικές, εκπαιδευτικές και κοινωνικές ανάγκες των μαθητών και ευρύτερα της ελληνικής κοινωνίας. Ένα Δημόσιο Νηπιαγωγείο που θα στελεχώνεται με μόνιμο εκπαιδευτικό προσωπικό με κατάλληλες δημοκρατικές και εργασιακές συνθήκες. Ένα Δημόσιο Νηπιαγωγείο με τις κατάλληλες υποδομές, σε λειτουργικά και κατάλληλα κτήρια όπου θα είναι δυνατό η παραγωγή του εκπαιδευτικού έργου, όπου θα μπορούν οι μαθητές  να ξεκουραστούν και να γευματίσουν, όπου θα μπορούν να χαρούν το παιχνίδι του διαλείμματος και όπου θα είναι εφικτή η πραγματοποίηση της επέκταση όλων των νηπιαγωγείων σε ολοήμερα.

Παράλληλα παλεύουμε για ένα Σύγχρονο, Δημόσιο, Δημοκρατικό, Πολυεπιστημονικό, Διαπολιτισμικό και Ολοήμερο Σχολείο. Το σύγχρονο Δημοτικό σχολείο είναι απαραίτητο να ανταποκρίνεται στην ολόπλευρη ανάπτυξη του παιδιού και να ικανοποιεί τις μορφωτικές και κοινωνικές ανάγκες όλων των μαθητών χωρίς εξαιρέσεις. Οφείλει, δηλαδή, να παρέχει τις βασικές γνώσεις, αρχές και αξίες για τη διαμόρφωση ενός κριτικά σκεπτόμενου και μορφωμένου ατόμου. Παράλληλα, οφείλει να αναδεικνύει την τέχνη, τον πολιτισμό και την τεχνολογία της εποχής που συμβάλλουν καθοριστικά στη συγκρότηση του μορφωτικού και αξιακού συστήματος των ατόμων. Επίσης να συμβάλει καθοριστικά στην εξομάλυνση των κοινωνικών και μορφωτικών ανισοτήτων, που υπάρχουν και αναπαράγονται στη σημερινή του μορφή. θα

Σε αυτό το πλαίσιο λειτουργίας σημαντικό βήμα αποτελεί η ενίσχυση της παιδαγωγικής αυτονομίας και πρέπει να δομηθεί σ’ ένα προοδευτικό πλαίσιο ποιοτικών αλλαγών στο επίπεδο των αναλυτικών προγραμμάτων που θα λαμβάνει υπόψη τις ιδιαίτερες πολιτισμικές συνθήκες κάθε περιοχής. Επιπλέον, θα ενισχύει το ρόλο του Συλλόγου Διδασκόντων και θα δίνει μεγαλύτερη ευελιξία κινήσεων στον εκπαιδευτικό στο επίπεδο της διδακτέας ύλης και του συνολικού εκπαιδευτικού έργου και δραστηριοτήτων που οργανώνονται σε κάθε σχολική μονάδα. Αυτά απαιτούν παράλληλά τις αναγκαίες υλικοτεχνικές υποδομές και σταθερό μόνιμο εκπαιδευτικό προσωπικό. Ωστόσο, πρέπει να ξεκαθαριστεί σε κάθε τόνο πως η παιδαγωγική αυτονομία δε θα αποτελέσει το «παράθυρο» για την εφαρμογή του νεοφιλελεύθερου μοντέλου περί οικονομικής αυτονομίας των σχολικών μονάδων. Απέναντι σε ένα τέτοιο σχέδιο η ΑΕΕΚΕ θα αντιδράσει δυναμικά προκειμένου να υπερασπίσει το βασικό θεμελιακό άξονα της Δημόσιας και Δωρεάν Εκπαίδευσης. Επίσης μέσα στο πλαίσιο του Ενιαίου Σχολείου δεν θα υπάρχει κατηγορηματικά και με σαφήνεια καμία παρέμβαση άλλων φορέων (πχ. γονέων, περιφερειακή ή τοπική αυτοδιοίκηση κ.λπ.) στο περιεχόμενο της εκπαίδευσης, στο εκπαιδευτικό έργο και τον εκπαιδευτικό προγραμματισμό-αποτίμηση.

Επειδή οι παραπάνω θέσεις μας για το σχολείο που οραματιζόμαστε απηχούν περισσότερο το πλαίσιο λειτουργίας των πολυθέσιων σχολείων εξειδικεύουμε τις προτάσεις μας για τα Ολιγοθέσια σχολεία που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της επαρχίας σε όλη τη χώρα και απαιτούνται ειδικές συνθήκες και παιδαγωγικές παρεμβάσεις.

Συγκεκριμένα, προτείνουμε:

  • Την ένταξη μαθημάτων που διδάσκονται από τους εκπαιδευτικούς ειδικοτήτων και την πρόσληψη συναδέλφων αυτών των γνωστικών αντικειμένων, όπως συμβαίνει και στα Ενιαίου Τύπου Δημοτικά Σχολεία.
  • Τη λειτουργία ολοήμερων τμημάτων στα ολιγοθέσια σχολεία και τον εμπλουτισμό τους με διδακτικά αντικείμενα που δεν διδάσκονται στην πρωινή ζώνη αυτών των σχολείων.
  • Ειδικά βιβλία που να ανταποκρίνονται στις ιδιάζουσες εκπαιδευτικές συνθήκες και στα αναλυτικά προγράμματα αυτών των σχολείων.
  • Αναγνώριση της ιδιομορφίας & δυναμικής, παράλληλα, των ολιγοθέσιων σχολείων και της ανάγκης παροχής κινήτρων των εκπαιδευτικών που υπηρετούν σε αυτά.
  • Την ενίσχυση των υποδομών και του σχολικού εξοπλισμού των ολιγοθέσιων σχολείων.
  • Την ένταξη των Τ.Π.Ε. στην ολιγοθέσια σχολική εκπαίδευση, καθώς δίνεται η δυνατότητα των εναλλακτικών τρόπων διδασκαλίας. Οι ΤΠΕ επίσης μπορούν να διευκολύνουν θεαματικά  και τη συνεργασία και επικοινωνία μεταξύ των ολιγοθέσιων σχολείων και της λοιπής εκπαιδευτικής κοινότητας
  • Την εφαρμογή εκπαιδευτικών και καινοτόμων προγραμμάτων που υλοποιούνται στα σχολεία της αστικής και ημιαστικής ζώνης.

Η Ανεξάρτητη Ενωτική Εκ-Κίνηση Εκπαιδευτικών πιστεύει και παλεύει για ένα Σύγχρονο, Δημόσιο, Δημοκρατικό, Πολυεπιστημονικό, Διαπολιτισμικό και Ολοήμερο Σχολείο. Θεωρούμε ότι σήμερα, απαιτείται απ’ όλες τις συνδικαλιστικές δυνάμεις σοβαρότητα, συνέπεια και ενότητα για τη διαμόρφωση του Δημόσιου Σχολείου που οραματιζόμαστε, που με αγώνες και διεκδικήσεις θα επιβάλλουμε για το μέλλον της νέας γενιάς και της κοινωνίας μας. Ένα Δημόσιο Σχολείο με τις ίδιες ευκαιρίες για όλα τα παιδιά. Ένα σχολείο που θα ικανοποιεί τις μορφωτικές και κοινωνικές ανάγκες όλων των μαθητών χωρίς εξαιρέσεις. Η ΑΕΕΚΕ, οι συνάδελφοι δάσκαλοι, νηπιαγωγοί, ειδικότητες μόνιμοι και αναπληρωτές παλεύουμε για ένα δημόσιο δωρεάν σχολείο που θα αποτελεί δημοκρατική νησίδα για τις νέες γενιές.

 

Ως ΑΕΕΚΕ αποτυπώνουμε τις διεκδικήσεις μας για το σχολείο που θέλουμε και παλεύουμε: 

  • Για 14χρονο Δημόσιο δωρεάν Σχολείο με 2χρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή και εκπαίδευση στα δημόσια νηπιαγωγεία.
  • Να γίνουν Μαζικοί Μόνιμοι Διορισμοί στη Γενική και Ειδική Αγωγή στα πραγματικά κενά που υπάρχουν.
  • Να πραγματωθεί η μείωση του αριθμού μαθητών ανά τμήμα (20 μαθητές στο Δημοτικό και 15 στο Νηπιαγωγείο).
  • Να ιδρυθούν οργανικές θέσεις ειδικοτήτων.
  • Να επανέλθει ο σταθερός δάσκαλος στο ολοήμερο πρόγραμμα των σχολείων.
  • Γενναία αύξηση των κρατικών δαπανών για τη Δημόσια Παιδεία.
  • Μόνιμο επιστημονικό προσωπικό (ψυχολόγοι, κοινωνικοί λειτουργοί) ως δομές υποστήριξης.
  • Βοηθητικό προσωπικό, όπως είναι θεσπισμένο και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, στα νηπιαγωγεία.
  • Εναλλαγή της βάρδιας πρωινού και ολοημέρου στις νηπιαγωγούς.
  • Να υπάρξει γενναία κρατική χρηματοδότηση για τη συντήρηση και αναβάθμιση της υλικοτεχνικής υποδομής των σχολείων.
  • Η ενισχυτική διδασκαλία να αποτελεί σταθερή υποστηρικτική δομή του σχολείου με έναν επιπλέον εκπαιδευτικό στα πολυθέσια σχολεία.
  • Κανένας περιορισμός για την εγγραφή των παιδιών στο ολοήμερο.
  • Κατάργηση του θεσμικού πλαισίου αξιολόγησης. Εσωτερικές διαδικασίες συλλογικής αποτίμησης του εκπαιδευτικού έργου.
  • Κοινές δράσεις για την αντιμετώπιση του ρατσισμού, της ξενοφοβίας και του σχολικού εκφοβισμού.

 Το «δημοκρατικό σχολείο» χρειάζεται δημοκρατία.

 Το δημόσιο σχολείο χρειάζεται συμμετοχή.

 Το «ανθρώπινο σχολείο » χρειάζεται συνεργασία και αλληλεγγύη .

 Οι  αξίες που θα καλλιεργήσουμε στη νέα γενιά  εξαρτώνται από μας, από  τις  συμπεριφορές που θα επιδείξουμε και τη  στάση ζωής που θα κρατήσουμε.

Το δημοκρατικό, δημόσιο, ελεύθερο σχολείο, που οραματιζόμαστε είναι εφικτό.

Σύστημα επιλογής Δ/ντών Σχολικών μονάδων

Ως Ανεξάρτητη Ενωτική Εκ-κίνηση Εκπαιδευτικών ΠΕ  θεωρούμε πως το σύστημα της επιλογής διευθυντών μέσα από κονκλάβια σε άμεση συνεργασία με γραφεία βουλευτών, πρόταξη υποψηφίων μέσα από κομματικές-παραταξιακές διαδικασίες, με αδιαφανή ( αλλά κατά τ’ άλλα πλήρως αιτιολογημένα) κριτήρια βαθμολόγησης των υποψηφίων, αποτελεί το σύστημα επιλογής που αναπαράγεται. Με τον τρόπο αυτό εξυπηρετείται η συντήρηση του κομματικού μηχανισμού. Ως ΑΕΕΚΕ διαφοροποιούμαστε από τις μεθοδεύσεις των υπόλοιπων συνδικαλιστικών παρατάξεων που εμφορούνται από καθαρά πολιτικά κριτήρια τοποθέτησης κάθε φορά πάνω στο ζήτημα. Θέση μας είναι ότι το συνδικάτο δεν πρέπει να κάνει πολιτική αλλά να απαντά πολιτικά με θέσεις και προτάσεις στις εκάστοτε κυβερνήσεις.

Οι προτάσεις μας:

  • Ο ρόλος του διευθυντή της σχολικής μονάδας να είναι συντονιστικός, συμβουλευτικός και καθοδηγητικός και όχι ρόλος μάνατζερ ή διοικητικού στελέχους. Αποφασιστικό ρόλο στο σχολείο να έχει ο Σύλλογος Διδασκόντων ακόμα και για την επιλογή του διευθυντή της σχολικής μονάδας. Να μοριοδοτείται η γνωμοδοτική έκφραση του συλλόγου διδασκόντων για τους υποψήφιους διευθυντές (μόνιμων και αναπληρωτών). Να υπάρξει πραγματική παιδαγωγική ελευθερία στα σχολεία.
  • Πραγματική αναβάθμιση του ρόλου του Συλλόγου διδασκόντων με την ουσιαστική συμμετοχή των εκπαιδευτικών στο σχεδιασμό και τη χάραξη της εκπαιδευτικής πολιτικής.

 

  • Η θητεία όλων των στελεχών εκπαίδευσης δύναται να είναι διάρκειας τριών (3) συνεχόμενων θητειών. Με τη λήξη της τελευταίας θητείας να προβλέπεται επιστροφή στα διδακτικά καθήκοντα για τουλάχιστον ένα διδακτικό έτος. Παράταση θα μπορεί να γίνει εφόσον δεν υπάρχει καμία άλλη υποψηφιότητα.
  • Η διαδικασία κρίσεων υποψήφιων διευθυντών προτείνουμε να έχει τα εξής βασικά χαρακτηριστικά:
  • Γνωμοδοτική έκφραση του συλλόγου διδασκόντων (μόνιμων και αναπληρωτών) που θα μοριοδοτείται.
  • Μοριοδότηση της προϋπηρεσίας και των τυπικών προσόντων, με μεγαλύτερη βαρύτητα σε μεταπτυχιακά προγράμματα που έχουν συνάφεια με την εκπαιδευτική διοίκηση και οργάνωση σχολικών μονάδων.
  • Συνέντευξη που θα κρίνεται η προσωπικότητα του υποψηφίου, τα μετρήσιμα προσόντα και η γνώμη των συναδέλφων από το συμβούλιο επιλογής προκειμένου να προχωρήσει στο επόμενο στάδιο, το οποίο θα είναι γραπτός διαγωνισμός.

Ο γραπτός διαγωνισμός προκρίνεται λόγω της σύνδεσης της συνέντευξης με πελατειακές λογικές. Στον γραπτό διαγωνισμό θα τίθενται ερωτήσεις (π.χ. μελέτες περίπτωσης), όπως θα γίνονταν στη διαδικασία της συνέντευξης.

Ένταξη προσφύγων στο εκπαιδευτικό μας σύστημα

Ως Ανεξάρτητη Ενωτική Εκκίνηση Εκπαιδευτικών Π.Ε. θεωρούμε ότι ο πολιτισμός μας, η δημοκρατία και οι διεθνείς συμβάσεις Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων επιβάλλουν τη φοίτηση των παιδιών των προσφύγων στα σχολεία μας (διάχυση σε όσο το δυνατόν περισσότερα σχολεία της χώρας) και τη δημιουργία όλων εκείνων των απαραίτητων προϋποθέσεων για την ομαλή ένταξή τους στην ελληνική κοινωνία.

Παλεύουμε για ένα σχολείο, που να χωράει όλα τα παιδιά και όλη τη γνώση, με την άμεση λήψη ειδικών αντισταθμιστικών εκπαιδευτικών μέτρων για τα παιδιά των προσφύγων και των μεταναστών. Διεκδικούμε ανοιχτά σχολεία για τα παιδιά των προσφύγων με πλήρη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Τα παιδιά των προσφύγων να έχουν τη δυνατότητα να γραφούν στα σχολεία της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, χωρίς κανένα διαδικαστικό και γραφειοκρατικό εμπόδιο, όπως είχε γίνει και τη δεκαετία του 1990.

Η ένταξη των προσφύγων στον κοινωνικό ιστό είναι η πιο ενδεδειγμένη λύση, όσων επιθυμούν να μείνουν στην Ελλάδα. Ζητάμε επομένως από την κυβέρνηση τη δημιουργία τάξεων υποδοχής και υποστηρικτικών δομών γι’ αυτά τα παιδιά και μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών, που θα καλύψουν αυτά και όλα τα υπόλοιπα κενά στη δημόσια εκπαίδευση. Επιπλέον, να στηριχτούν οι περιοχές με έντονο προσφυγικό πρόβλημα.

Προσχολική αγωγή και εκπαίδευση

  • Δίχρονη, υποχρεωτική προσχολική αγωγή και εκπαίδευση
  • Μόνιμοι διορισμοί.
  • Στήριξη ολοήμερου σχολείου, όχι στις πρόωρες αποχωρήσεις. (επικίνδυνο για επέκταση ωραρίου και μείωση προσωπικού-διορισμών)
  • Μεταφορά νηπίων
  • Να δικαιούνται και τα προνήπια
  • Να δικαιολογείται ταξί στα νηπιαγωγεία
  • Θεσμοθέτηση ωραρίου νηπιαγωγών ανάλογα με αυτό των δασκάλων (λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες των συγκεκριμένων σχολικών μονάδων) και την κάλυψη των ωρών που πρέπει να γίνουν στα νηπιαγωγεία με υπερωρίες.
  • Ειδικό προσωπικό (ψυχολόγοι, κοινωνικοί λειτουργοί, κτλ)
  • Βοηθητικό προσωπικό (μόνιμες καθαρίστριες, τραπεζοκόμοι κ.ά.).
  • Μείωση ωραρίου προϊσταμένων νηπιαγωγείων για να μπορούν να ανταπεξέλθουν στο διοικητικό τους έργο.
  • Ελεύθερη εναλλαγή της βάρδιας πρωινού και ολοημέρου στις νηπιαγωγούς με απόφαση του συλλόγου διδασκόντων. Δημιουργία αμιγών τμημάτων.
  • Κανένας περιορισμός για την εγγραφή των παιδιών στο ολοήμερο.
  • Μέριμνα για τμήματα ένταξης και παράλληλης στήριξης. Να λειτουργεί ΤΕ και με λιγότερα από 3 παιδιά. Διορισμοί εκπαιδευτικών ειδικής αγωγής.
  • Κτιριακό πρόβλημα (υπάρχουν νηπιαγωγεία σε υπόγεια, μαγαζιά χωρίς αύλειους χώρους, σε απαράδεκτες συνθήκες που εγκυμονούν κινδύνους για την υγεία των παιδιών.
  • Λειτουργικές δαπάνες – επαρκής χρηματοδότηση για θέρμανση, γραφική ύλη, κλπ.
  • Επισκευαστικές εργασίες –χρηματοδότηση άμεσα στα νηπιαγωγεία- ανευθυνότητα και αδιαφορία από τις υπηρεσίες των Δήμων.
  • Μείωση του ελάχιστου αριθμού των νηπίων για τη δημιουργία τμήματος από τον προβλεπόμενο αριθμό που ισχύει μέχρι σήμερα.

Λέμε ένα μεγάλο ΟΧΙ στην:

  • Συγχώνευση των Τμημάτων Προσχολικής Αγωγής (βρεφονηπιοκόμων) των Α.Τ.Ε.Ι. με τα Παιδαγωγικά Τμήματα Προσχολικής Αγωγής και Εκπαίδευσης των ΑΕΙ.
  • Ενοποίηση της Προσχολικής Αγωγής και Εκπαίδευσης (0-6 ετών)
  • Υπαγωγή των Νηπιαγωγείων στους Δήμους
  • Ιδιωτικοποίηση των Νηπιαγωγείων
  • Υποβάθμιση & κλείσιμο των Νηπιαγωγείων
  • Μείωση θέσεων εργασίας των Νηπιαγωγών

 Ως Ανεξάρτητη Ενωτική Εκ-Κίνηση Εκπαιδευτικών ΠΕ αγωνιζόμαστε και στοχεύουμε σταθερά για μια δίχρονη Υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή και Εκπαίδευση που θα καλύπτει όλες τις παιδαγωγικές, εκπαιδευτικές και κοινωνικές ανάγκες των μαθητών και ευρύτερα της ελληνικής κοινωνίας. Ένα Δημόσιο Νηπιαγωγείο που θα στελεχώνεται με μόνιμο εκπαιδευτικό προσωπικό με κατάλληλες δημοκρατικές και εργασιακές συνθήκες. Ένα Δημόσιο Νηπιαγωγείο με τις κατάλληλες υποδομές, σε λειτουργικά και κατάλληλα κτίρια όπου θα είναι δυνατό η παραγωγή του εκπαιδευτικού έργου, όπου θα μπορούν οι μαθητές  να ξεκουραστούν και να γευματίσουν, όπου θα μπορούν να χαρούν το παιχνίδι του διαλείμματος και όπου θα είναι εφικτή η πραγματοποίηση της επέκτασης όλων των νηπιαγωγείων σε ολοήμερα.

Επιμόρφωση εκπαιδευτικών – μετεκπαίδευση

Ως Ανεξάρτητη Ενωτική Εκ-Κίνηση Εκπαιδευτικών Π.Ε. προτείνουμε:

  • Την ετήσια, ανά δεκαετία, επιμόρφωση με εκπαιδευτική άδεια, με εκσυγχρονισμένο πρόγραμμα σπουδών, που να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες εκπαιδευτικές ανάγκες και θα παρέχει πολύτιμα εφόδια για τη βελτίωση του εκπαιδευτικού έργου.
  • Δυνατότητα δωρεάν πρόσβασης των εκπαιδευτικών σε μεταπτυχιακά προγράμματα που έχουν σχέση με το αντικείμενο που διδάσκουν (π.χ. στο ΕΑΠ με ποσοστό συμμετοχής των εν ενεργεία εκπαιδευτικών και στα αντίστοιχα παιδαγωγικά τμήματα της χώρας).
  • Ξεχωριστή χρηματοδότηση των σχολικών μονάδων για την κάλυψη αναγκών ενδοσχολικής επιμόρφωσης που θα αποφασίζεται από το Σύλλογο Διδασκόντων για κάθε έτος.

Υλοποίηση ειδικών επιμορφωτικών προγραμμάτων για την κάλυψη των αναγκών συναδέλφων εκπαιδευτικών που αναλαμβάνουν θέσεις ευθύνης (διευθυντές σχολείων, υποδιευθυντές, προϊστάμενοι δημοτικών και νηπιαγωγείων, υπεύθυνοι περιβαλλοντικής εκπαίδευσης κλπ.).

Εργασιακά δικαιώματα

Ως Ανεξάρτητη Ενωτική Εκ-Κίνηση Εκπαιδευτικών Π.Ε.

 ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ: 

  • Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων και των εφαρμοστικών νόμων που επηρεάζουν την Κοινωνική Ασφάλιση και τις συντάξεις.
  • Να εξισωθούν τα δικαιώματα των αναπληρωτών εκπαιδευτικών με των μόνιμων.
  • Κατάργηση των ελαστικών σχέσεων εργασίας. Κάλυψη όλων των λειτουργικών αναγκών με αναπληρωτές πλήρους ωραρίου.
  • Αναγνώριση του συνόλου της προϋπηρεσίας για μισθολογική εξέλιξη στους αναπληρωτές συναδέλφους κι όχι μόνο μέχρι 7 έτη.
  • Αναγνώριση της θητείας στο στρατό των ανδρών εκπαιδευτικών ως προϋπηρεσία και ως συντάξιμη περίοδος (αναλογικά σύμφωνα με τους μήνες υπηρέτησης).
  • Επαναφορά του ν. 2874/2000 για την άδεια 6μηνης ανατροφής των αναπληρωτών εκπαιδευτικών, όπως ισχύει για όλες τις εργαζόμενες με σύμβαση ΙΚΑ και ιδιωτικού δικαίου.
  • Πλήρη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλους.
  • Αύξηση των μισθών εκπαιδευτικών με την ταυτόχρονη αναγνώριση του επιστημονικού και κοινωνικού ρόλου του εκπαιδευτικού.
  • Έγκαιρες προσλήψεις αναπληρωτών εκπαιδευτικών προκειμένου με το άνοιγμα των σχολείων να βρίσκονται όλοι οι εκπαιδευτικοί στις θέσεις τους.
  • Δικαίωμα «αμοιβαίας απόσπασης» και δικαίωμα συνυπηρέτησης  σε μόνιμους και αναπληρωτές συναδέλφους.
  • Σταθερή και έγκαιρη ημερομηνία για τη μισθοδοσία των αναπληρωτών εκπαιδευτικών.

Αλλαγή νομοθετικού πλαισίου όσον αφορά επιδόματα θέσης ευθύνης αναπληρωτών εκπαιδευτικών.

Αξιολόγηση – υποστηρικτικές δομές

Η αξιολόγηση αποτελεί έννοια και στο σύγχρονο κόσμο αποτελεί θεσμό. Ως έννοια μεταφράζεται ως αντικειμενικά ουδέτερη διαδικασία και ακολουθεί έπειτα από τα βήματα του προγραμματισμού και της εφαρμογής. Ως θεσμός, η αξιολόγηση είναι ενταγμένη σε διαφορετικά ιδεολογικά και κοινωνικοπολιτικά πρότυπα. Αυτό έχει οδηγήσει στην πολιτικοποίηση της έννοιας, ανάλογα με τους στόχους που επιδιώκουν εκείνοι που την προωθούν και την εφαρμόζουν. Υπάρχουν δύο βασικά ρεύματα σκέψης για την Αξιολόγηση, που απηχούν διαφορετικά ιδεολογικά και πολιτικά υπόβαθρα. Το δίπολο αυτό είναι: Ποσοτική-εξωτερική Αξιολόγηση vs Ποιοτική- εσωτερική Αξιολόγηση.

Η προώθηση της Αξιολόγησης στην Εκπαίδευση σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο έχει αποδειχθεί πως αντανακλά αυτά τα χαρακτηριστικά. Δηλαδή, οι στόχοι, η μεθοδολογία, η κουλτούρα και η εφαρμογή της Αξιολόγησης αποτυπώνεται σε αντίθετες κατευθύνσεις σε διάφορες χώρες του κόσμου (π.χ. Αγγλία εξωτερική και εσωτερική αξιολόγηση, Ιταλία-Δανία εσωτερική αξιολόγηση). Είναι, βέβαια, σαφές πως με βάση την κυριαρχία της ελεύθερης αγοράς και του οικονομικού νεοφιλελευθερισμού η Αξιολόγηση στα περισσότερα καπιταλιστικά κράτη έχει το χαρακτήρα ασφυκτικού ελέγχου και κονσερβοποίηση των παιδαγωγικών θεωριών και των μαθησιακών αποτελεσμάτων σε «κουτάκια» και σε «δείκτες» στο όνομα της βελτίωσης των παρεχομένων υπηρεσιών.

Η σύντομη αυτή ανασκόπηση μας οδηγεί σε ένα συμπέρασμα αλλά και στη διαμόρφωση θεμελιωδών ερωτημάτων. Το συμπέρασμα είναι πως οποιαδήποτε κρίση και θέση έχουμε για την Αξιολόγηση στην Εκπαίδευση είναι συνδεδεμένη με την ευρύτερη πολιτική, ιδεολογική και κοινωνικοοικονομική φόρμουλα  που διαθέτουμε.

Τα βασικά ερωτήματα στα οποία πρέπει να απαντηθούν για να φανεί η θέση της ΑΕΕΚΕ είναι:

  1. Τα μαθησιακά αποτελέσματα, η εκπαιδευτική διαδικασία και η επιτυχία ή μη των παιδαγωγικών στόχων μπορούν να αναχθούν σε μετρήσιμους δείκτες; (Απάντηση: Όχι)
  2. Η ποιοτική αποδελτίωση είναι εφικτή & εφαρμόσιμη μέθοδος για την αξιολόγηση των παιδαγωγικών στόχων και των μαθησιακών αποτελεσμάτων; (Απάντηση: Τα μαθησιακά αποτελέσματα εξαρτώνται από πολλούς παράγοντες εκτός σχολείου που δεν μπορούν να μετρηθούν σε τι βαθμό επηρεάζει κάθε παράγοντας π.χ. οικογένεια, οικονομικοκοινωνικό περιβάλλον, γειτονιά και συναναστροφή με συνομηλίκους και μεγαλύτερους κ.α.)
  3. Τι μας διδάσκει η εφαρμογή της αξιολόγησης του εκπαιδευτικού έργου και της Αυτό-Αξιολόγησης της σχολικής μονάδας σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο (π.χ. έλεγχος, κατεύθυνση της εκπαίδευσης, εργασιακή ανασφάλεια κ.ά.); (Απάντηση: Σε πολλά εκπαιδευτικά συστήματα που εφαρμόζεται η αξιολόγηση, τουλάχιστον σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, είτε αξιοποιούνται τα στοιχεία για κατηγοριοποίηση σχολείων και εκπαιδευτικών και σταδιακά ωθούνται στην ιδιωτικοποίηση είτε τα εκπαιδευτικά συστήματα κάνουν βήματα πίσω απορρίπτοντας τις μεθόδους αυτούς π.χ. Φιλανδία)
  4. Υπάρχει η δυνατότητα αποδοχής ενός εκ των δύο ρευμάτων σκέψης για την Αξιολόγηση (ποιοτική-ποσοτική, εσωτερική – εξωτερική). Αν ναι με ποιους όρους και προϋποθέσεις; Αν όχι, γιατί; (Απάντηση: Μπορεί να γίνει επιλογή αλλά προφανώς πρέπει να συνδεθεί με  το ευρύτερο πολιτικό, κοινωνικοοικονομικό και ιδεολογικό περιβάλλον στο οποίο αυτή αναπτύσσεται.)
  5. Η εκπαιδευτική κοινότητα είναι ώριμη να αποδεχτεί ένα σύστημα Αυτό-Αξιολόγησης; Η συνδικαλιστική κοινότητα είναι έτοιμη και ώριμη να καταθέσει προτάσεις ; Υπάρχει χάσμα Συνδικάτου-εκπαιδευτικής βάσης γύρω από το θέμα αυτό; (Απάντηση: Φυσικά και υπάρχει χάσμα μεταξύ ηγεσίας του συνδικαλιστικού κινήματος και συναδέλφων διότι οι κομματικές παρατάξεις εξυπηρετούν κομματικά συμφέροντα και όχι τα αιτήματα του κλάδου για να βελτιωθεί το εκπαιδευτικό έργο και να ανυψωθεί ο ρόλος του εκπαιδευτικού, όπως του αξίζει, στην κοινωνία.)

Με βάση τους παραπάνω προβληματισμούς και τις ανάλογες απαντήσεις στις οποίες καταλήγουμε διαμορφώνεται το πλαίσιο της θέσης μας.

Βασικές αρχές-θέσεις για μια αξιολόγηση:

  • Όχι στην ατομική αξιολόγηση, που βασικό στόχο έχει να φορτώσει τα ελλείμματα της πολιτείας στον εκπαιδευτικό.
  • Καμία αξιολόγηση-αυτοαξιολόγηση που έχει τιμωρητικό χαρακτήρα (απολύσεις, μισθολογική και βαθμολογική υποβάθμιση ή στασιμότητα κλπ).
  • Ναι στον προγραμματισμό και την αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου μέσα στους συλλόγους διδασκόντων με ποιοτικά χαρακτηριστικά και διαδικασία ανατροφοδότησης
  • Ο προγραμματισμός και η αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου να διασφαλίζεται ως μια διαδικασία αποκλειστικά εσωτερική, συλλογική και δημοκρατική από το Σύλλογο Διδασκόντων, χωρίς καμία εξωτερική ή άνωθεν παρέμβαση. Η αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου, ως μια διαδικασία πραγματικής ανατροφοδότησης, δεν μπορεί να αποτυπώνεται σε έτοιμες φόρμες με ποσοτικούς δείκτες, ούτε να κοινοποιείται σε οποιονδήποτε εξωτερικό φορέα ή όργανα, αφήνοντας ανοικτό κάθε ενδεχόμενο για σύγκριση και κατηγοριοποίηση των σχολείων μας.
  • Η αποτίμηση θα φέρνει την πολιτεία προ των ευθυνών της και θα την αναγκάζει να βρίσκει λύσεις, όπως σε θέματα στελέχωσης εκπαιδευτικού προσωπικού και υλικοτεχνικής υποδομής.
  • Προϋπόθεση των ανωτέρων είναι να προχωρήσει η κυβέρνηση σε κατάργηση όλου του υφιστάμενου θεσμικού πλαισίου της αξιολόγησης στην εκπαίδευση (Π.Δ.152 και Ν.3848/2010). Επίσης να υπάρξουν ουσιαστικές υποστηρικτές δομές από την πολιτεία και επιμόρφωση των εκπαιδευτικών.

Στη συζήτηση για την αξιολόγηση παραθέτουμε και τις κάτωθι υποστηρικτικές δομές που προτείνουμε ως ΑΕΕΚΕ:

Δημιουργία διεπιστημονικής ομάδας ανά διεύθυνση με την παρουσία ειδικών επιστημόνων στη διδακτική όλων των γνωστικών αντικειμένων. Παράλληλα, υποστήριξη από το ίδιο όργανο με ειδικούς επιστήμονες (ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς, κα).

Βαθμολογική/περιγραφική αξιολόγηση μαθητών

Ως Ανεξάρτητη Ενωτική Εκ-κίνηση Εκπαιδευτικών ΠΕ, είμαστε αντίθετοι στην βαθμολογική –τελική- αξιολόγηση των μαθητών μας, όπως εφαρμόζεται στο Δημοτικό Σχολείο έως σήμερα. Αποτελεί μια αναχρονιστική μέθοδος αξιολόγησης των μαθητών με την οποία:

Α) Η μετατόπιση του ενδιαφέροντος από την ουσία της εκπαιδευτικής πράξης στη βαθμολογία τείνει να γίνει κυρίαρχη κοινωνική συμπεριφορά, με αποτέλεσμα να εμποδίζονται οι προσπάθειες παραγωγής ουσιαστικού εκπαιδευτικού έργου.

Β) Πολύ συχνά μετατρέπεται σε αυτοσκοπό, δίνει δηλαδή ώθηση στη βαθμοθηρία και καλλιεργεί τον ανταγωνισμό μεταξύ των μαθητών. Άμεση συνέπεια αυτου του είδους της αξιολόγησης, είναι ότι ο ρόλος της βαθμολογίας στο σχολείο (ιδιαίτερα στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση με την πρόσβαση ή μη στις ανώτατες σχολές) έχει γίνει κυρίαρχος.

Γ) Σε καμία περίπτωση δεν βοηθάει στη βελτίωση, την ανατροφοδότηση, την εστίαση σε συγκεκριμένες αδυναμίες για ενίσχυση και εξειδικευμένη παρέμβαση αυτών από το εκπαιδευτικό σύστημα. Δεν υπάρχουν οι απαιτούμενες δομές και όπου υπάρχουν είναι υποστελεχωμένες.

 Δ) Έχει δημιουργήσει πολλές στρεβλώσεις στη λειτουργία του σχολείου (το σχολείο λειτουργεί ως μηχανισμός επιλογής) οδηγεί στην κατηγοριοποίηση των μαθητών και δεν αναδεικνύει δυνατά και αδύναμα σημεία της προσωπικότητας και των δυνατοτήτων των μαθητών μας.

Ε) Συμβάλλει, σε μεγάλο βαθμό, στην αναπαραγωγή της κοινωνικής ανισότητας, εφόσον για λόγους που έχει αναπτύξει η θεωρία και η έρευνα είναι ιδιαίτερα επιβαρυντική για τα χαμηλότερα κοινωνικομορφωτικά στρώματα.

ΣΤ) Παράλληλα, στρεβλώνεται τόσο η σχέση του παιδιού με την οικογένειά του, αφού η εκπαίδευση του παιδιού συνδέεται με ένα σύστημα ποινών και αμοιβών που αποδίδονται από τους γονείς του με βάση «τους βαθμούς που έφερε», ενώ ταυτόχρονα στρεβλώνεται και η σχέση του παιδιού με τους δασκάλους του, οι οποίοι ενώ είναι οι αρμόδιοι να το καθοδηγήσουν, να το υποστηρίξουν και να το βοηθήσουν να αναπτυχθεί πνευματικά και να καλλιεργηθεί, είναι ταυτόχρονα εκείνοι που με το βαθμό που θα βάλουν, θα προκαλέσουν την τιμωρία του ή την ανταμοιβή του. 

Θεωρούμε ότι απαιτείται ένα νέο σύστημα περιγραφικής αξιολόγησης των μαθητών όπου όμως θα έχει τα εξής παιδαγωγικά αποτελέσματα:

Α) Ο στόχος δεν θα είναι η κατάταξη του μαθητή, αλλά η περιγραφή του σχολικού του προφίλ με στόχο την ενίσχυση των δυνατών σημείων του και την αντιμετώπιση των αδυναμιών του. Επομένως για την αντιμετώπιση των αδυναμιών είναι απαραίτητο η δημιουργία όλων αυτών των υποστηρικτικών δομών από το κράτος για εξατομίκευση, ενίσχυση και βελτίωσή του.

Β) Να καταστεί ο μαθητής ικανός να αντιλαμβάνεται τα δυνατά και τα αδύνατα σημεία τους, ώστε να έχει ανατροφοδότηση και να βελτιώνεται.

Γ) Να απελευθερωθεί το εκπαιδευτικό έργο και το σχολείο από το ρόλο του μηχανισμού επιλογής και η κατ’ επέκταση “κοινωνική” απαίτηση για υψηλούς βαθμούς με οποιοδήποτε τίμημα.

Δ) Να δοθεί ακριβές και σαφές περιεχόμενο σε όλους τους χαρακτηρισμούς που χρησιμοποιούμε για την αξιολόγηση των μαθητών.

Παιδαγωγική και διδακτική επάρκεια

Η Ανεξάρτητη Ενωτική Εκ-Κίνηση Εκπαιδευτικών Π.Ε. καταθέτει ξεκάθαρα τη θέση της για το ζήτημα της διδακτικής και παιδαγωγικής επάρκειας:

Α) Καμία αμφισβήτηση της παιδαγωγικής και διδακτικής επάρκειας που απορρέει από το πτυχίο των αποφοίτων των Παιδαγωγικών Τμημάτων Δημοτικής Εκπαίδευσης και Προσχολικής Αγωγής και Εκπαίδευσης των Πανεπιστημίων (δασκάλων και νηπιαγωγών).

Β) Παιδαγωγική και διδακτική κατάρτιση θα πρέπει να παρέχεται σε όλους τους υπόλοιπους εκπαιδευτικούς- ειδικότητες, μετά από αναμόρφωση του προγράμματος σπουδών των σχολών τους, και θα παρέχεται με το πτυχίο και όχι με πρόγραμμα μετά τη λήψη πτυχίου.

Γ) Για το β απαραίτητη προϋπόθεση αποτελεί η θωράκιση των εργασιακών δικαιωμάτων όλων των εκπαιδευτικών  ώστε να μη διακυβεύεται καμία προσπάθεια περιστολής εργασιακών δικαιωμάτων και status quo (π.χ. η παιδαγωγικής και διδακτική κατάρτιση δεν θα δίδει κανένα δικαίωμα των πτυχιούχων π.χ. φιλολόγων και μαθηματικών να μπουν στο Δημοτικό σχολείο, όπως και των δασκάλων και νηπιαγωγών να διεκδικούν μετάβαση σε άλλη βαθμίδα εκπαίδευσης).

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Στείλτε μας το μήνυμά σας και θα σας απαντήσουμε το συντομότερο.

Αποστολή...

Copyright © 2018 Ανεξάρτητη Ενωτική Εκ-κίνηση Εκπαιδευτικών Π.Ε. Με επιφύλαξη κάθε νόμιμου δικαιώματος.

Όροι Χρήσης - Προσωπικό Απόρρητο - Χρήσιμοι Σύνδεσμοι - Εσωτερική Παραγωγή

Συνδεθείτε με τα στοιχεία σας

Ξεχάσατε τα στοιχεία σας;